Toen ik nog volop in de rouw zat, had ik regelmatig “zo’n dag”.

Ken je die?

Zo’n dag waarop je voelt dat er niet zoveel lukt. Numb. Somber. De stemming is niet goed vast te pakken.

Wat doe je dan?

Noem het zelfzorg. Noem het een recept om bij je gevoel te komen.

1. Maak een kopje thee, ga weer even zitten, en voel of er tranen prikken. Of je mondhoeken hangen.

2. Ja? Kijk of je kan huilen. Ga naar stap 4.

3. Nee, beslis of het goed zou zijn nu te huilen (meestal wel). Ga naar stap 4.

4. Maak het comfortabel, doe de gordijnen dicht, zet een muziekje op dat je doet denken aan afscheid, pak een tekst die je raakt, of lieve woorden die mensen je geschreven hebben. Meestal lucht dat op, hoe veel of weinig tranen er ook komen. Je voelt.

5. Het kan ook met een omweg… muziek of beelden die niet direct met je kindje te maken hebben. Luisteren naar mooie muziek, kijken naar Spoorloos. Altijd handig als andere mensen het huilen voor jou doen op tv, dat geeft soms net dat zetje.

Of verbazingwekkend misschien: Blauw Bloed werkte ook. De favoriete juwelen van (toen nog) prinses Maxima worden breed uitgemeten en zorgen in eerste instantie voor luchtige afleiding. “Hun oudste is vandaag jarig”. O kijk, dan moet ik toch ineens weer huilen bij het beeld van de kus bij hun trouwen, en ook daar weer die mooie muziek.

En zo is er alweer wat tijd voorbij.

Wat te doen als je nergens toe komt en niet hoeft te huilen

Je kunt blijven zitten en accepteren dat dit zo’n dag is. Of zo’n uur. Zo’n moment. En maar ‘gewoon’ kijken wat er gebeurt.

Als je toch iets wilt ondernemen… hou het simpel. Je kunt:

– Iets opruimen wat voor je neus ligt, maakt niet uit wat
– Je portemonnee opschonen.
– Een warme douche nemen
– Je nagels vijlen.
– Een wandelingetje of stukje fietsen, neus in de wind.
– Een tijdschrift lezen.
– Iets lekkers koken
– Plantjes kopen of verpotten. Met je handen in de aarde

Eigenlijk zijn het allemaal dingen die direct je zintuigen aanspreken, dus niet je denken echt het simpele kijken, voelen, proeven, horen. Daardoor kom je weer in het nu en kun je ook beter voelen hoe het met je gaat. En met de nuttige klusjes kan het ook een voldaan gevoel geven.

Mocht je je meerdere dagen zo numb voelen, weet dat het erbij hoort. Bij rouw. En kijk of je kan opschrijven elke avond wat je wel gedaan hebt om voor jezelf te zorgen. Ook, of misschien wel juist van die kleine klusjes als die hierboven. Drie dingen elke avond. Dat maakt vaak ook dat je meer aan zelfzorg denkt overdag.


Wat te doen als je wel weer energie krijgt om iets te ondernemen

Heerlijk als je weer fut en zin krijgt in dingen. De goeie dagen.

Een tip: wees een beetje voorzichtig met projecten die vallen in 1 of meer van de categorie├źn:

– Groots en meeslepend, hoe leuk ook;
– Klussen die je niet makkelijk overzichtelijk kan krijgen in je hoofd;
– De “Ik zou toch eigenlijk veel meer moeten ondernemen” projecten.

Het verraderlijke is namelijk : de definitie van die drie is anders dan je gewend bent. Dingen die je normaal met gemak, of op z’n minst met plezier aanpakte, kunnen al snel tot totale chaos in je hoofd leiden als je rouwt.

Bij mij gebeurde dat. Bijvoorbeeld bij een idee als “even de hele badkamer opruimen”, wat ik als “de oude” prima kon. Leuk zelfs! Maar nu… teveel kastjes, plankjes, beslissingen …. **ddddzzzztttt** -> kortsluiting. Tegelijk kon ik me wel heel goed verdiepen in alles wat met IVF te maken had en wat de kans van slagen zou verhogen.

Voor sommigen is een project (klein of groot) juist wel heel fijn om het gevoel van controle te hebben in een rouwperiode. Waar gevoel je nogal kan overweldigen, kan een nieuwe keuken, een blog starten, een tuinhuis bouwen (ik noem zo maar wat voorbeelden), juist fijn concreet zijn.

Als het samen kan gaan met ruimte maken om te voelen wat je voelt, dan is dat helemaal ideaal.

Maar voel goed of het haalbaar is, en of je jezelf niet overvraagt. En wees gewoon eerlijk als dat wel het geval is.

Je kunt altijd van mening veranderen en mag kiezen wat bij je past. Of dat nu de keuze is om meer te doen, of minder.

De oude worden

Je wil vaak zo graag dat alles weer ‘normaal’ wordt na verlies. Dat je weer de oude wordt.

Meestal gebeurt dat niet. Wel ga je opnieuw uitvinden waar je blij van wordt. Wat goed voor jezelf zorgen inhoudt. Vormgeven aan jezelf.

Je ontdekt nieuwe kanten. Veel mensen zeggen dat het hun leven verandert, dat ze verdieping ervaren, na een verlies. Met de tijd…

Eerst zijn er “die dagen”. Drink je kopjes thee. Portemonnee uitzoeken, of dat keukenlaatje waar altijd zoveel in verdwijnt.

Een wandelingetje. Kijken naar de lucht.

Hou het klein, totdat je voelt dat grotere dingen weer leuk worden, of meer vanzelf gaan.

En dat komt. Geloof me.

Geef jezelf tijd.