Je telefoon leidt je niet alleen af van emoties zoals verdriet, maar ook van gevoelens van geluk. In m’n blog lees je hoe ik dat deze zomer ervaren heb…

Ik lig hier samen met Janne op de trampoline van de buren. We zorgden deze zomer voor hun kat en planten. Er lag een boek voor me te leen/lees op tafel. Elke ochtend een stukje. Eerst alleen, maar met het mooie weer ging Janne mee. We zorgden voor tuin, tomaten, boontjes. Mocht allemaal. Nadat ze zichzelf moe had gesprongen op de trampoline, wilde Janne een filmpje kijken en moest (mocht :)) ik erbij.  Dat geluk in kleine dingen zit, weten we allemaal. Het gevoel, tot in m’n tenen zo gelukkig… dat zie je op deze foto.

Telefoon leidt af

Ik vond het bijzonder, hoeveel intenser het voelt, vergeleken met wanneer je meteen je telefoon erbij pakt. Dat kon nu niet, want die had dochterlief  voor het kijken van een filmpje 😉 Ik heb gelezen, gelegen, gevoeld, tot ik toch echt de drang voelde om het vast te leggen… Ik schaam me een beetje om het op te schrijven, want ik wil ook zo graag gewoon zonder foto’s of film kunnen genieten. Niet alles van mijn of ons leven hóeven vastleggen.

De verbinding hersteld

De foto is echt een momentopname want Janne pakte hierna het boek van me, en ging mij voorlezen 🙂  Het geluk mocht weer gevoeld in plaats van vastgelegd. Ze herstelde de real-life verbinding, die ontstaat niet via de telefoon. Grappig eigenlijk, de telefoon is oorspronkelijk gemaakt om mensen te verbinden, die op afstand zijn. 

Wat was jouw klein geluk afgelopen tijd? En herken je dat je het meteen wil vastleggen, om vast te houden? Of ervaar jij het zonder telefoon?

Wil je meer weten over het boek dat ik hier lees? Klik dan hier

Lees ook: Mindful na verlies: een korte oefening