Meet -you- in the middle

De warmte in de zomer is er ideaal voor: nagaan hoe je mind werkt, hoe je je verzet (of niet) tegen de warmte. In deze blog lees je de overeenkomst met rouw: Wat doe je bij verdriet?

Maar eerst: die warmte. Poe poe. Kijk maar eens wat er gebeurt. Hoe je probeert jezelf gerust te stellen (het wordt beter, in het oosten is het nog warmer, gelukkig hebben we genoeg water), er vol in duikt door expres te gaan genieten in de zon (“nee hoor ik heb er geen last van”) … of als tegenpool: jezelf op loopt te fokken.

“Ik word GEK, waarom hebben we geen ventilator?”

“Als dit nog langer zo door gaat, ben ik straks oververmoeid en komt er helemaal niets meer van werk terecht.”

Ik noem zomaar 😉 wat voorbeelden.

Je kunt er niet omheen, de warmte. Ook niet als je de airco voluit laat blazen. Want dat zou niet hoeven als… precies… de warmte er niet was.

Wat doe je bij verdriet?

En wat nu als je verdrietig bent door het verlies van je kindje, je zwangerschap of een andere dierbare? Je kunt er niet omheen, dat verdriet. Ook niet als je krampachtig leuke dingen gaat doen. Want dat zou niet hoeven als… precies… je niet zo verdrietig was.

Gedachten gaan alle kanten op: “Waarom maak ik dit nou mee?”, “Komt het ooit nog goed?”, “Ik word GEK van verdriet”

Je fokt jezelf op, en probeert jezelf vervolgens gerust te stellen (of mensen doen dat voor je 😉 “Anderen hebben het veel zwaarder.” “Ik mag niet klagen.” “Als ik maar eenmaal… dan gaat het vast beter.”

“Meet yourself in the middle”, schreef ik gisteren al in stories.

Mindful zijn in rouw

Dat midden, is gewoon het nu en wat je nu ervaart. Niks meer niks minder. “Gewoon” schrijf ik bewust.

Je hoeft er niets anders van te maken. Als je gedachten dat gewend zijn te doen, hoef je ze alleen maar te leren kennen.

En steeds weer na te gaan: “Wat ervaar ik nu?”, “Wat is goed voor mij?”

En of dat nu je voeten in een bak koud water is, iemand vragen om naar je te luisteren als je over je verdriet wil praten, of even huilen met een reep chocola (ok die misschien beter niet nu 😉 Het principe is hetzelfde.

Herken je dit bij jezelf? Durf je ermee te zijn, de warmte?