Hulp bij rouw na zwangerschapsafbreking of miskraam? Vorm aan Verlies voor steun en coaching.
Hulp bij rouw na zwangerschapsafbreking of miskraam? Vorm aan Verlies voor steun en coaching.

Je hebt afscheid moeten nemen van een zo gewenste zwangerschap.

Onverwacht klopte het hartje van het kindje in je buik niet meer. Was er een complicatie. Of moest je een hartverscheurende keuze maken omdat je kindje ernstig ziek was. Erfelijk of door “domme pech” zoals de dokters zeggen.

Maak ik dit echt mee?

Jullie waren er helemaal klaar voor. Gezinsuitbreiding. In gedachten richtte je al een babykamer in. En toen je eenmaal zwanger was, begon het fantaseren, vooruitplannen, kijken naar babykleertjes.

De band met je kind begon meteen, ook al voelde het misschien nog spannend. Echo’s, prenatale testen. En ergens ging het mis. Je had nooit gedacht dat het jou zou overkomen, maar het is gebeurd. Je bent niet meer zwanger.

Jullie hebben zo goed als mogelijk was afscheid genomen, of misschien was je kindje nog zo klein dat dat niet eens kon.

En nu?

Zo slecht als vlak na het afscheid voel je je niet meer. Maar jezelf voel je je bij lange na niet. Overdag lukt het je soms om weer wat gewone dingen op te pakken, maar het voelt nog ontzettend wiebelig. Je komt moeilijk op gang, of juist gaat veel te snel.

’s Avonds lig je te piekeren. Het donker voelt nog donkerder.

Je wil graag opnieuw zwanger worden, maar zal dat wel gaan op deze manier? Is dat verstandig?

Ondertussen zie je groen van jaloezie door mensen die als vanzelf wel gezonde baby’s krijgen. Het voelt of je faalt, ook al spreken ze van “domme pech”, of is er sprake van een erfelijke factor waar je ook niet voor gekozen hebt.

Je bent boos en verdrietig, maar weet niet wat je ermee kunt.

Je herkent je hier vast in:

A
Het verdriet overvalt je vaak, ook in het openbaar. Je vindt het super gênant, probeert het te verstoppen of gaat snel weg uit de situatie.
A

Je voelt niet alleen verdriet, maar ook trots. Maar die durf je niet te delen: hoe moet je dat nou uitleggen, met wie kan je het delen, wie wil er nu foto’s van je dode kleine kindje zien?

A

Vrienden van wie je dacht dat ze er voor je zouden zijn, laten niks horen.

A
Het lijkt of je partner gewoon weer doorgaat, doet het hem/haar dan niks meer?
A
Als mensen wel vragen hoe het gaat, vind je het moeilijk antwoord te geven. Omdat het nog zo wisselt, omdat het net het moment niet is om erop in te gaan. Je stamelt een “Ja het gaat wel weer”, of “Met ups en downs” en eenmaal weer thuis, komen de tranen.
A
Je voelt je alleen en onbegrepen, snapt dan niemand dat het voor jou nog niet “klaar” is?
A
Uitnodigingen voor kraambezoek, anderen die zwanger zijn, het gaat je door merg en been. Je probeert blij te zijn, gaat op bezoek. Maar je speelt toneel, hoe kun je hier nu jezelf zijn? Thuis barst de bom en voel je je intens verdrietig.

Waar doe ik goed aan?

Je kunt en wilt niet doen alsof alles weer koek en ei is, maar je bent bang dat er steeds maar over praten ook niet goed voor je is.Het vertrouwen in jezelf en de mensen om je heen neemt af, en het voelt of dat ook niet goed is.

Je hebt geen idee hoe dit verder moet, hoe je hier weer uit kunt komen. Dit kan toch niet zo blijven? Mensen zeggen wel dat het tijd kost, maar jij zit er maar mooi mee.Wat als je opnieuw zwanger wil worden? Kan je dat wel aan, als het al lukt?

Alles voelt wiebelig en onzeker. Je draait rondjes in je hoofd, weet niet waar je goed aan doet. Sneller, langzamer?

Hoe zou het zijn als je deze verdrietige periode op een eenvoudigere manier kan doorléven?

Dat het je niet alleen maar overkomt, maar je zelf iets concreets kan doen om je gevoel te leren verdragen en uiten? Surfen op de golven in plaats van dat ze je overspoelen? Daar waar jij nu bent, ben ik ook geweest. Ik wil je heel graag helpen om jouw eigen manier te ontdekken, waardoor je op een passende manier vorm kunt geven aan wat er gebeurd is.

Wil jij ook op een makkelijker manier door deze moeilijke periode heenkomen? 

Download nu hieronder mijn E-book met 5 praktische tips. Ze helpen je om je gevoelens op een rijtje te krijgen.

Als je afbeeldingen toestaat, zie je hier de voorkant van mijn e-book.

 

Wil je ook meer grip op je gevoel na verlies in de zwangerschap? 

Vraag nu mijn 5 tips aan.

Ze zijn kort, praktisch toepasbaar en geven je erkenning en houvast.

 

 

 

Die tips wil ik!

Mijn missie? Ik geloof in een wereld waarin verdriet niet overschreeuwd hoeft te worden met succesverhalen. Dat “doorgaan” kunnen we vaak al veel te goed. Het is veel meer de kunst om ook te leren stilstaan en steeds weer te voelen hoe het echt met je gaat.